Historia ma jest podobnš do innych wielu.
Wcale nie cierpišc na nadmiar kasy w portfelu
Spotkałem nieoczekiwanie właœnie jego:
Czarnego, chudego, pięknego, rasowego.
Cóż mógł zaoferować od samego siebie?
Że życie mi pokręci? W ogródku pogrzebie?
Na cóż mi jego psie życie? Zwykła psia nuda
Nic człowiekowi od psa dostać się nie uda...

============

...prócz paru oczu trochę jakby nieco smutnych.
On był przecież œwiadom moich decyzji trudnych
I pytał: „Zechcesz mnie?”
Czy zechcę? Ty wariacie!
Wezmę Cię zaraz, choćbym sam miał spać na macie.”
On był nadal niepewny, jakby zamyœlony:
„Tak wszyscy mówiš, potem z nas robiš balony,
pies swe serce otwiera, łasi się i kocha
a potem nagle słyszy to słowo >Wynocha!<”
„Nieprawda! Zobaczysz! Wszyscy Cię polubimy.
Będzie pełna miska, ciepły kšt w œrodku zimy.
Latem pobiegamy po polu i po lesie,
Radosne szczekanie wiatr po œwiecie poniesie.”
I ufny poszedł ze mnš, zamieszkał z rodzinš
Choć nie było nam łatwo, wszak nie jest drobinš.

Jakże wesoło gdy witajš mnie radoœnie
W drzwiach mego domu - aż serce wtedy mi roœnie -
Żona, dzieci, a między nimi się przeciska
Pies wielki, by koniecznie podejœć... dać mi pyska...
Każdy po trosze z jego wielkoœciš się zmaga,
Majšc swe szczęœcie. Ja - on: Guiness Saxifraga